عسل برای بیماران دیابتی مضراست یا مفید؟

دیابت در نتیجه ناکارآمدی پانکراس است، و در نتیجه انسلین به اندازه کافی تولید نمی شود. در این بیماری قند و نشاسته جذب بدن نمی شوند و از طریق ادرار دفع می شوند.
رژیم غدایی بدون قند برای این بیماران بسیار حائز اهمیت است و بدین خاطر این سوال برای بسیاری پیش می آید که آیا مصرف عسل برای افراد مبتلا به این بیماری توصیه می شود یا نه. با ما باشید تا در این باره بیشتر بدانید.

انسلین برای بیماران دیابتی

انواع دیابت و نشانه های آن

از جمله نشانه های دیابت می توان به ادرار مکرر، عطش و گرسنگی شدید، کاهش وزن، خستگی، بی حسی و یا عفونت نام برد.
دو نوع دیابت وجود دارد.


در دیابت نوع اول بدن هیچ انسلینی تولید نمی کند.
دیابت نوع ۱ با تزریق انسلین که باعث می شود گلوکز جذب سلول های بدن شده و سطح گلوکز خون را کنترل کند درمان می شود.

اما در دیابت نوع ۲ بدن به مقدار کافی انسلین تولید نمی کند و یا سلول های بدن در برابر انسلین مقاومت می کنند.
افراد دارای دیابت نوع ۲ تمایل به اضافه وزن دارند، زیرا به دلیل مقدار بالای انسلین نمی توانند گلوکز را در سلول های ماهیچه ای وارد کنند و در نتیجه گلوکز تبدیل به کلسترول و چربی می شود.
این نتایج نه تنها منجر به چاقی می شود، بلکه اغلب اوقات منجر به بیماری قلبی، جریان خون ضعیف در پاها و بیماری های چشمی نیز می شود.

در دیابت نوع ۲ معمولا از داروهای کاهش دهنده گلوکز استفاده می شود. بیشتر بیماران دیابتی دارای دیابت نوع ۲ هستند.

عسل طبیعی مناسب برای جایگزین شدن با قند

دیابت و مصرف عسل

عسل شیرین کننده ای است که تا حدودی قابل مقایسه با شکر روی میز است، هر دو حاوی کربوهیدرات هستند.
با این حال، ترتیب  قرار گرفتن گلوکز و فروکتوز در قند و عسل آنها را کمی از یکدیگر متفاوت می کند.
عسل به دلیل اینکه شاخص گلایسمیک پایین تری نسبت به قند دارد، شیرین کننده ی امن تری نسبت به قند است.
با این حال، عسل هنوز هم حاوی کربوهیدرات است، بنابراین مهم است که برای بیماران دیابتی مقدار مصرف آن درست مانند شکر محدود شود.


در ۹۹ درصد مواقع که از پزشکان در مورد مصرف عسل برای بیماران دیابتی سوال می کنید جواب منفی می شنوید.
بسیاری از بیماران دیابتی و یا پیش دیابتی (افراد با سطح گلوکز خون بیشتر از سطح معمول البته نه به اندازه گلوکز خون بیماران دیابتی)با کنترل مناسب هنوز هم می توانند از لذت خوردن عسل طبیعی بهره مند شوند.

ترکیبات عسل

اگرچه عسل محتوی مقدار قابل توجهی قند است. اما از دو واحد قند ساده به نام های گلوکز و فروکتوز تشکیل شده است که با سرعت های مختلفی جذب بدن می شوند.
مطالعات نشان داده که میزان قند خون بعد از مصرف عسل در مقایسه با مصرف ساکاروز یا گلوکز کمتر بوده است. عسل نقش تنظیم کنندگی قابل توجهی دارد.
نسبت یک به یک گلوکز به فروکتوز در عسل مصرف گلوکز توسط کبد را آسان تر می سازد و در نتیجه از ورود بیش از حد گلوکز به سیستم گردش خون جلوگیری می کند و عسل طبیعی تنها قندی است که دارای این ویژگی محصر به فرد است.

از طرف دیگر مصرف مونو ساکارید فروکتوز برای شیرین کردن غذا اغلب در رژیم غذایی بیماران دیابتی به دلیل شاخص قند خون کمتر توصیه می شود.
فروکتوز متفاوت از قندهای دیگر جذب می شود و همانند گلوکز برای تولید انرژی مصرف نمی شود بلکه به صورت تری گلیسیرید در کبد ذخیره می شود که بار متابولیسمی بسیار خوبی را برای کبد به دنبال داشته و مزیت های سلامتی فراوانی در زمینه چاقی و یا وارد آمدن آسیب های بیشتر به بیماران دیابتی را خواهد داشت.
اما متاسفانه بسیاری از بیماران دیابتی در تلاش برای دوری کردن از قند در رژیم غذایی این نکته فراموش می کنند و اغلب از شیرین کننده های مصنوعی استفاده می کنند.

درباره ی شمارش کربوهیدرات، مهم است که بدانیم ۱ قاشق غذاخوری عسل به عنوان یک وعده ی سروینگ عسل حاوی ۱۵ گرم کربوهیدرات است.
همچنین مهم است که توجه داشته باشید که در دستورالعمل های رژیمهای غذایی انجمن دیابت آمریکا و انجمن قلب آمریکا هر دو به کاهش مصرف “قند افزوده” که شامل قند و عسل می باشد، توصیه شده است.

خرید عسل برای مبتلایان به دیابت

همچنین هنگام سفارش عسل تجاری برای بیماران دیابتی مطمئن باشید که خالص است و  به وسیله گلوکز، نشاسته، نیشکر و حتی مالت ساخته نشده است و یک بیمار دیابتی بایستی جدا از این نوع رژیم های غذایی اجتناب کند.
متأسفانه در اکثر عسل هایی که به بازار ارائه می شود مقدار نمایه ی گلایسمی آزمایش نمی شود به همین علت افراد مبتلا به دیابت باید در مصرف عسل احتیاط کنند.
در عسل ماده ای که ذاتاٌ برای افراد دیابتی مضر باشد وجود ندارد اما این ماده دارای کربوهیدرات است وباید در مصرف آن احتیاط کرد در رابطه با مصرف عسل، بیمار باید براساس رژیم غذایی خود همان رویه ای را پیش گیرد که در مورد سایر مواد حاوی کربوهیدرات به او توصیه شده است و براساس الگوی تغذیه ای و شمارش کربوهیدرات های مجاز روزانه می تواند با هماهنگی متخصص تغذیه مقدار بسیار کمی عسل روزانه مصرف کند.

نمایه ی گلایسمی عسل

براساس بررسی مقایسه ای ۵ نوع عسل مختلف و دو عسل تجاری در استرالیا در سال ۲۰۰۵ مشخص گردید ۵ نوع از این عسلها دارای نمایه ی گلایسمی یا GI  پائینی هستند، یکی از عسل های تجاری و یکی از عسل های محلی دارای GI  متوسطی بودند و عسل تجاری دوم دارای GI  یا نمایه ی گلایسمی بالایی است. براساس این یافته ها بنظر می رسد مقدار GI  تنها به مقدار فروکتوز هر نمونه بستگی دارد زیرا گلوکز و سایر قندهای موجود در عسل مقادیر جزئی هستند و تأثیری بر نمایه ی گلایسمی آن ندارند.
شاخص گلایسمیک عسل از قند معمولی پایین تر است (به ترتیب ۵۵ در برابر ۶۵) بنابراین خوردن عسل ممکن است سبب افزایش نسبتا کمتری در مقدار قند خون نسبت به مصرف قند شود.

از عسل بجای قند استفاده کنیم

مصرف عسل در بیماران دیابتی

مطالعات بالینی نشان می دهد که عسل طبیعی در رژیم غذایی بیماران دیابتی از قند و هر شیرین کننده غیر مغذی دیگر بهتر است. عسل نیاز به ترشح انسلین کمتری در مقایسه با قند و یا شکر دارد و قند خون را همانند قند معمولی سریع افزایش نمی دهد و به عبارتی شاخص قند خون کمتری در مقایسه با قند معمولی دارد.

 رژیم غذایی افراد مبتلا به دیابت

آنچه هر بیمار دیابتی باید بداند

قبل از گنجاندن عسل در برنامه غذایی روزانه خود، ابتدا بدانید که چه مقدار قند می توانید در یک روز مصرف کنید.
هر بیمار دیابتی شرایط متفاوتی دارد و باید بداند که بدنش چگونه به غذاهای مختلف محتوی کربوهیدرات واکنش نشان می دهد.
به یاد داشته باشید که باید مقدار کل نشاسته یا کربوهیدرات ها در غذا در نظر گرفته شود نه مقدار مواد قندی.
عسل درست مثل برنج، سیب زمینی یک غذای کربوهیدراتی است، بنابراین دقت کنید که یک قاشق غذاخوری عسل تقریبا ۱۷۷ گرم کربوهیدرات دارد که باید آن را در میزان مصرف کربوهیدرات روزانه لحاظ کنید.

عسل در رژیم غذایی فرد مبتلا به دیابت

بیماران دیابتی می توانند عسل طبیعی را مانند دیگر مواد غذایی کربوهیدراتی یا شیرین کننده ها مصرف کنند.
برای کنترل واکنش بدن خود به عسل، سطح قند خون می تواند قبل از مصرف و دوباره ۲ ساعت بعد از مصرف اندازه گیری شود.
عسل مخلوطی از گلوکز و فروکتوز (حدود ۸۲ درصد از وزن عسل را فروکتوز تشکیل می دهد) است.
این ماده ی عالی حاوی مقادیر زیادی ویتامین های مختلف، مواد معدنی و آنتی اکسیدانها می باشد. عسل شیرین تراز شکر است و بنابراین دارای مقادیر بیشتری کربوهیدرات می باشد.

کنترل مصرف به این معنا نیست که شما عسل را بطور کامل از رژیم غذایی خود حذف کنید.طعم عسل کمی شیرین تر از قند است، بنابراین در دستورهای پخت و پز شما می توانید ۱ قسمت عسل را جایگزین یک و یک چهارم قسمت از شکر کنید. این کارموجب کاهش محتوای کربوهیدرات موجود در غذای شما می گردد.در بسیاری از موارد با افزودن کمی عسل به ماست ساده و چند عدد از انواع  توت، کربوهیدرات کمتری نسبت به مصرف ماست های میوه ای آماده، دریافت خواهید کرد.

همین موضوع در مورد شیرین کردن نوشیدنی ها نیز صادق است با افزودن مقدار کمی عسل به چای و افزودن یخ به آن مقدار کربوهیدرات کمتری نسبت به آیس تی آماده در یک رستوران یا فروشگاه دریافت می کنید.

پس در بیماران مبتلا به دیابت عسل طبیعی جایگزین مناسبی برای قند های مصنوعی است. اما مصرف آن باید کاملا کنرل شده انجام گیرد.


منابع: diabetestma  – lar-natural-honey.persianblog – hidoctor

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *